Als ritueelbegeleider en aankomend uitvaartbegeleider had ik vorige week twee heel fijne inspirerende bijeenkomsten. De algemene ledenvergadering van de vakgroep voor ritueelbegeleiders in het Zwanenbroederhuis in Den Bosch. Helaas heb ik de middag niet kunnen deelnemen. Deze zal ongetwijfeld heel inspirerend zijn geweest. Het is altijd fijn stil te staan samen met deze fijne collega’s.

De volgende dag reed ik naar begraafplaats Moscowa in Arnhem voor een bijeenkomst uitvaartbegeleiding, ook voor ritueelbegeleiders, georganiseerd door het Humanistisch Verbond. Met als titel: Voor wie is de uitvaart?

We leerden dat uiterlijk vertoon alleen niet belangrijk is. Het is de transformatie die je meemaakt als nabestaanden. Jouw hart dat eruit gerukt is. Jouw hart, waar nu een gat is. Dat gebroken lijkt. Daar gaat het om. Hoe ga je verder zonder jouw, jullie, geliefd mens? Als je stervend bent zou je graag de regie willen houden en precies zo regelen als jij dat zou willen. Controle. Deze controle is er vaak door angst. Angst voor wat komt.

Een uitvaart gaat om de transformatie die je meemaakt als nabestaanden. Hoe ga je verder zonder jouw, jullie, geliefd mens? Wat was de zin van zijn of haar leven voor jou?

Aart Mak was de eerste spreker met een inspirerende lezing. Hij vertelde dat het belangrijk is dat de uitvaart gaat om zingeving. De uitvaart is een belangrijk ritueel. Een belangrijke vraag is: Wat deed dit leven ertoe?

Al is alles tot in de puntjes geregeld door jouw geliefd mens dat stervend is en al heb je het gevoel niets te kunnen doen wat jullie troost geeft. Er is een belangrijk onderdeel waar geen regie op staat: Rituelen en teksten lezen of voor laten lezen. Teksten die de transformatie weergeven. Als voorbeeld gaf Aart Mak een verhaaltje van Toon Tellegen. Je kunt ook zelf een tekst schrijven. Een deel van de uitvaart die je als nabestaanden samen vorm geeft. Waar jullie als nabestaanden troost uit kunnen putten. De zin van het leven van jullie dierbare laten zien.