Het kan je overvallen op momenten dat je er niet op voorbereid bent.

Maanden voor een overlijden van dierbaren heb ik heel wat tranen laten vloeien. Op het moment zelf en tijdens de uitvaart komen er een paar tranen. Misschien ook omdat het mijn werk is en toch mijn verdriet inhoud.

De laatste maanden kunnen ineens de tranen weer komen als ik iets vind wat ik cadeau gekregen heb. Kaartjes die ik tegenkom van een paar jaar geleden. Muziek met een bepaalde tekst of muziek waar ook zij van hielden.

In de stilte is het gemis ineens voelbaar

Vaker hoor ik over verdriet na overlijden van een dierbare, dat het nog niet te bevatten is na een jaar. Zo voelt het voor mij ook. Bij vlagen komt het besef.

Soms denk je: Nu is het wel genoeg geweest, kom maar weer terug. Je weet het wel, maar het voelt niet zo, dat jouw dierbare niet meer terugkomt.

In de stilte is het gemis ineens voelbaar. Stilte kan moeilijk zijn, maar is ook zo nodig om het gemis te verweven in je leven.